Mama maakt me wakker omdat het tijd is om aan te kleden. Het is nog veel te vroeg, ik ben nog moe. We eten ook niet op de boot, want we zijn al in Denemarken.
We rijden snel van de boot weg en stoppen onderweg om een broodje te eten. We gaan naar het Elmuseet, het museum van de electriciteit. Papa en mama vinden het heel leuk. Ze proberen me een heleboel uit te leggen, maar op knopjes drukken is toch veel leuker. En ze hebben zelf gezegd dat ik hier mocht kijken met de handjes! Papa en ik hebben met morse gepraat. Mijn haren zijn recht overeind gaan staan toen ik mijn hand op een bol had gelegd en papa en ik hebben een raketfles heel hoog laten gaan. Volgens mij wil papa dat thuis ook gaan doen.
Daarna zijn we doorgegaan naar het huisje in Kolding. Het huisje is heel klein, net zo groot als mijn slaapkamer. Ik ben op zoek gegaan naar vriendjes en vriendinnetjes, maar er zijn er heel weinig. Van mama moest ik letten op auto’s met hetzelfde gele kenteken met zwarte letters en cijfers als dat van papa’s auto. Maar toen ik dat deed verstond ik die mevrouw niet. Papa zei dat die meneer Deens praat, en dat ik in het kenteken ook moest letten op de “-”. Die zitten niet in de Deense kentekens.
Met een Zweedse buurmevrouw heb ik met een bal gespeeld terwijl papa en mama met de Zweedse buurmeneer hebben gepraat.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten